Daraxtlar orasidagi ovoz

Qaroqchilar tepalikning yonbag‘rida dam olish uchun o‘tirishdi. Bu yerdan butun orol va dengiz ko‘rinib turardi.

— Mana, — dedi Silver, — uchta baland daraxt bor. Qaysi biri bizniki?

Ular buni xarita bo‘yicha aniqlashga harakat qilishardi. Silver esa ularga quvnoq gapirardi, lekin men uning ko‘zlarida ochko‘zlik va qo‘rquvni ko‘rdim.

Birdan daraxtlar orasidan ingichka, titroq ovoz eshitildi. U eski qo‘shiqni kuylardi:

«O‘n besh odam — o‘likning sandig‘ida, Yo-ho-ho, bir shisha rom!»

Qaroqchilar qotib qolishdi. Ularning yuzlari oqarib ketdi.

Hatto kuchli, qo‘pol Jorj Merri ham qo‘lidagi belkurakni tushirib yubordi. Kun yorug‘ bo‘lishiga, quyosh charaqlab turishiga qaramay, bu ingichka ovoz hammamizning tanamizni muzlatib yubordi.

— Bu Flint! — qichqirdi Merri.

Qo‘shiq to‘xtadi. Keyin ovoz qayta boshlandi, bu safar boshqa so‘zlar bilan:

— Darbi Makgrou! Darbi Makgrou! Rom keltir, Darbi!

Qaroqchilar yerga yopishib qolishdi. Ba’zilari duo o‘qiy boshladi.

— Bu Flintning so‘nggi so‘zlari edi, — dedi Morgan. — U o‘layotganda shunday degan.

Silver birinchi bo‘lib o‘ziga keldi.

— Bolalar, — dedi u, — men bu yerga xazinani olish uchun keldim. Na odam, na arvoh meni to‘xtatolmaydi. Men tirik Flintdan qo‘rqmaganman. Arvohidan ham qo‘rqmayman. Yetti yuz ming funt bu yerda, chorak milya narida!

— Arvohlarga qarshi chiqmang, Jon, — dedi Merri.

— Eshitinglar, — dedi Silver. — Bu ovoz aks-sado berdi. Arvoh aks-sado bermaydi. Bu odamning ovozi. Va men bu ovozni bilaman... Bu Ben Gannning ovozi!

— Ben Gann! — qichqirdi Morgan. — Ha, bu Ben Gann!

— Ben Gann tirik bo‘lsa ham, o‘lik bo‘lsa ham, — dedi Silver kulib, — undan qo‘rqmaymiz.

Qaroqchilarning yuzlariga rang qaytdi. Ular yana yo‘lga tushishdi. Ko‘p o‘tmay biz eng baland daraxtga yetib keldik.

Daraxt ostiga yetib kelganimizda, Silverning ko‘zlarida oltin uchquni yonardi. U meni unutdi, Doktorning ogohlantirishini ham unutdi. U arqonni qattiq tortib, menga g‘azab bilan qaradi.

Ular oldinga yugurishdi. Va birdan to‘xtashdi.

Oldimizda katta chuqur bor edi. U ancha oldin qazilgan edi: devorlari qulagan, tubida o‘t o‘sgan edi. Chuqur ichida singan cho‘kich dastasi va bir nechta quti taxtalari yotardi. Bittasida qizil temir bilan yozilgan «Morj» — Flintning kemasining nomi bor edi.

Xazina yo‘q edi! Yetti yuz ming funt g‘oyib bo‘lgan edi!