Abdulloh ibn Amr ibn Os roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi:

«Bir kishi Nabiy sollallohu alayhi vasallamning oldilariga kelib, jihodga chiqishga izn so‘radi. U zot: „Ota-onang tirikmi?“ dedilar. U: „Ha“, dedi. U zot: „Unda ularning (xizmati) yo‘lida jihod qil“, dedilar».

Manba: Buxoriy va Muslim rivoyati (muttafaqun alayh).

O‘sha davrda jihod eng ulug‘ amallardan edi, lekin Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam bu yigitni ota-onasiga qaytardilar. Demak, ota-onaga xizmat qilish ham kurash: sabr, vaqt va kuch talab qiladi, ammo savobi ham shunga yarasha katta.

Bugun ko‘p yoshlar uzoq shaharga yoki chet elga o‘qish, ishlash uchun ketadi. Buning o‘zi yomon emas, lekin har bir katta qarordan oldin ota-onaning holatini, ularning roziligini o‘ylash kerak. Ular yoningizda bo‘lsa — ularning xizmati sizning eng muhim «loyiha»ngiz.