Birinchi saboq: orzuni keyinga surish — uni asta-sekin o‘ldirish. Billur sotuvchisi misoli meni ko‘p o‘ylantirdi. Biz ham «keyinroq», «sharoit bo‘lsa» deb muhim ishlarni yillab qoldiramiz. Kitobdan keyin men o‘zimga savol bera boshladim: men nimani keyinga surib yuribman?

Ikkinchi saboq: muvaffaqiyatsizlik — yo‘lning bir qismi. Santyago Tanjerdagi birinchi kunida hamma narsasini yo‘qotadi. Ammo aynan shu yo‘qotish uni billur do‘koniga, yangi tajribaga olib keladi. Imtihondan yiqilish, ishga qabul qilinmaslik ham ba’zan yangi eshik ochadi.

Uchinchi saboq: «yangi boshlovchi omadi»ga aldanib qolmaslik kerak. Kitobda aytilishicha, yangi ish boshlaganda ko‘pincha hamma narsa oson ko‘rinadi, keyin esa jiddiy sinovlar keladi. Bu sinovlar insonni to‘xtatish uchun emas, uni tayyorlash uchun. Yangi sport, til yoki fanni o‘rganishda boshida yaxshi natija, keyin turg‘unlik bo‘lishi tabiiy.

To‘rtinchi saboq: kitobdan ham, hayotdan ham o‘rganish kerak. Ingliz kitoblar ichida, Santyago esa amaliyotda o‘rganadi. Kitob ikkalasini ham birlashtirish kerakligini ko‘rsatadi: nazariya bilan amaliyot bir-birisiz to‘liq bo‘lmaydi.

Beshinchi saboq: yuragingni tingla, lekin aqlni ham o‘chirma. Alkimyogar Santyagoga yuragi bilan gaplashishni o‘rgatadi. Bu men uchun shuni anglatadi: tanlov qilishda faqat boshqalarning maslahati yoki pul hisobiga emas, o‘zim nimani chin dildan xohlashimga ham quloq solishim kerak.

Oltinchi saboq: kichik ishni ham sidqidildan qil. Santyago do‘konda shisha idishlarni artishdan boshlaydi, lekin buni yaxshi qilgani uchun keyingi qadamga yetadi. Katta orzu kundalik, mayda, lekin halol mehnat orqali amalga oshadi.